Kabul ve Ret

  


Önceden vardı insanın kendini toplumda ispatı, 

Şimdi ise istenir oldu kanıtı her kararının, 

Hatta sorgulanır bile oldu düşüncesi, 

Hem “Seni düşünüyorum!” klişesi kisvesiyle, 

Sorgulanmadan bile hiç sayılsa da  kararın sahibi, 

Kendi kararlarını ona uygulattırmak için parçalanırlar en yakınları bile.

 

Kabul ettirilmek istenir her genel kabul,

Düşünülmez var mı aksi makbul,

Akıl varken idrak etmek için, 

Bakılsın istenir aval aval her şeye öküz misali, 

 Yanlış olsa bile reddetmek, 

Peki istenir mi görülsün “gerçek daha duru”?

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s